บทที่ 95 คำขอโทษที่ส่งไม่ถึง

แสงสีส้มอมม่วงยามเย็นฉาบทาบหลังคาสังกะสีเก่า บรรยากาศในหมู่บ้านเริ่มเงียบสงบ มีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรดังมาจากพงหญ้า อิงดาวก้าวไปตามทางเดินดินแคบ ๆ ลัดเลาะไปยังรั้วข้างบ้านที่เชื่อมติดกับบ้านไม้มอซอของลุงชื่นที่เข็มทิศซื้อไว้ มือข้างหนึ่งหิ้วปิ่นโตเถาเล็กบรรจุแกงจืดเต้าหู้หมูสับ ไออุ่นที่แผ่จากเถาอะล...